🔸سخن پیامبر(ص) در خانه عایشه و در بستر بیماری به نقل از منابع مهم اهل سنت با سند صحیح به شرط شیخین، که دلالت ضمنی بر مسموم کردن ایشان دارند:👇

صحیح بخاری حدیث شماره ۴۴۵۸ و ۵۷۱۲ و ۶۸۸۶ و ۶۸۹۷ با اسناد مختلف:

...قَالَتْ عَائِشَةُ: لَدَدْنَاهُ فِي مَرَضِهِ فَجَعَلَ يُشِيرُ إِلَيْنَا: «أَنْ لاَ تَلُدُّونِي» فَقُلْنَا كَرَاهِيَةُ المَرِيضِ لِلدَّوَاءِ، فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ: «أَلَمْ أَنْهَكُمْ أَنْ تَلُدُّونِي»، قُلْنَا كَرَاهِيَةَ المَرِيضِ لِلدَّوَاءِ، فَقَالَ: «لاَ يَبْقَى أَحَدٌ فِي البَيْتِ إِلَّا لُدَّ وَأَنَا أَنْظُرُ إِلَّا العَبَّاسَ فَإِنَّهُ لَمْ يَشْهَدْكُمْ».

ترجمه: عایشه گفت در دهان رسول خدا(ص) در زمان مریضی ایشان به زور دوا ریختیم، پس با اشاره به ما فهماندند که به من دوا نخورانید، ما با خود گفتیم این از آن‌جهت است که مریض از دوا بدش می‌آید و وقتی حضرت بهتر شد، فرمودند: آیا من شما را از این‌که به من دوا بخورانید نهی نکردم؟ پس فرمودند: باید در دهان هرکسی که در این خانه است، در جلوی چشم من دوا ریخته شود؛ غیر از عباس[بن عبدالمطلب عموی پیامبر] که او شاهد کار شما نبوده است.

صحیح مسلم حدیث شماره ۲۲۱۳:

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ سُفْيَانَ، حَدَّثَنِي مُوسَى بْنُ أَبِي عَائِشَةَ، عَنْ عُبَيْدِ اللهِ بْنِ عَبْدِ اللهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ: لَدَدْنَا رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَرَضِهِ، فَأَشَارَ أَنْ لَا تَلُدُّونِي، فَقُلْنَا: كَرَاهِيَةَ الْمَرِيضِ لِلدَّوَاءِ، فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ: «لَا يَبْقَى أَحَدٌ مِنْكُمْ إِلَّا لُدَّ، غَيْرُ الْعَبَّاسِ، فَإِنَّهُ لَمْ يَشْهَدْكُمْ»

...عایشه گفت در دهان رسول خدا (ص) در زمان مریضی ایشان به زور دوا ریختیم، پس با اشاره به ما فهماندند که به من دوا نخورانید، ما با خود گفتیم این از آن‌جهت است که مریض از دوا بدش می‌آید و وقتی حضرت بهتر شد، فرمودند باید در دهان هرکسی که در این خانه است، دوا ریخته شود؛ غیر از عباس که او شاهد کار شما نبوده است.

مسند احمد بن حنبل حدیث شماره ۲۴۲۶۳:

حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ سُفْيَانَ، حَدَّثَنِي مُوسَى بْنُ أَبِي عَائِشَةَ، عَنْ عُبَيْدِ اللهِ بْنِ عَبْدِ اللهِ، عَنْ عَائِشَةَ، لَدَدْنَا رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَرَضِهِ، فَأَشَارَ: " أَنْ لَا تَلُدُّونِي " قُلْنَا: كَرَاهِيَةُ الْمَرِيضِ لِلدَّوَاءِ، فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ: " أَلَمْ أَنْهَكُمْ أَنْ لَا تَلُدُّونِي؟ " قَالَ: " لَا يَبْقَى مِنْكُمْ أَحَدٌ إِلَّا لُدَّ غَيْرُ الْعَبَّاسِ، فَإِنَّهُ لَمْ يَشْهَدْكُنَّ "

ترجمه: عایشه گفت در دهان رسول خدا(ص) در زمان مریضی ایشان به زور دوا ریختیم، پس با اشاره به ما فهماندند که به من دوا نخورانید، ما با خود گفتیم این از آن‌جهت است که مریض از دوا بدش می‌آید و وقتی حضرت بهتر شد، فرمودند: آیا من شما را از این‌که به من دوا بخورانید نهی نکردم؟ پس فرمودند: باید در دهان هرکسی که در این خانه است، دوا ریخته شود؛ غیر از عباس که او شاهد کار شما نبوده است.

{پاورقی مسند احمد بن حنبل: إسناده صحيح على شرط الشيخين. يحيى: هو ابن سعيد القطان، وسفيان: هو الثوري.

وأخرجه البخاري (4458) و (5712) و (6886) و (6897) ، ومسلم (2213) ، والنسائي في "الكبرى" (7085) و (7586) ، والطحاوي في "شرح مشكل الآثار" (1933) ، وابن حبان (6589) من طريق يحيى بن سعيد، بهذا الإسناد.}