با سلام. در قرآن از نوشیدنی های بهشت با تعبیر شراب(نوشیدنی) یاد شده است، بجز یک مورد که تحت عنوان نهرهایی از خَمر(وَ أَنْهارٌ مِنْ خَمْرٍ) از نوشیدنی های بهشت یاد شده... اینکه چطور در قرآن، واژه "خَمر" که برای مایع نجس و مست کننده دنیایی به کار می رود، در توصیف نهرهای بهشت به کار رفته؟!

در پاسخ ذکر برداشت آیت جوادی آملی در این زمینه خالی از فایده نیست. این برداشت مختصراً چنین است:

ایشان خَمر را تعبیری مَجازی جهت اشاره به حقیقتی عرفانی می دانند، همانطور که شعرا در اشعارشان از مِی و خَمر با معانی عرفانی استفاده می کنند....

توضیح اینکه خاصیت خَمر مَستی و پوشاندن عقل است..‌‌.
👈 اما گاهی این مَستی، جلوی نور عقل را میگیرد و منجر به حرکت به سمت تاریکی می شود و این همان رِجس و پلیدی است....
👈 اما گاهی این مستی خَمر باعث مبهوت شدن عقل و حرکت آن در مَشهَد عرفان می شود و قلب، شاهدِ جمال و جلال بی نهایتِ ازلی حق می گردد و ذات اقدس الهی را ـ آن مقداری که اسمای حسنای او تجلّی کرده است ـ می بیند...در آن حال عقل کاری نمی کند و فقط لذت می برد(وَ أَنْهارٌ مِنْ خَمْرٍ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِینَ)(سوره محمد(ص)/آیه ۱۵)

👈برای دیدن توضیحات کامل تر:
https://javadi.esra.ir/fa/w/%D8%AA%D9%81%D8%B3%DB%8C%D8%B1-%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B5-%D8%AC%D9%84%D8%B3%D9%87-06-1395/02/21-?redirect=%2F%25D8%25A2%25D8%25B1%25D8%25B4%25DB%258C%25D9%2588-%25D8%25AF%25D8%25B1%25D9%2588%25D8%25B3-%25D8%25AA%25D9%2581%25D8%25B3%25DB%258C%25D8%25B1%2F-%2Fcategories%2F384941