جهان ازنظر علم

از نظر علم، جهان کهنه کتابی است که اول و آخر آن افتاده است، نه اولش معلوم است نه آخرش(جهان بینی توحیدی، شهید مطهری، ص10)

«اسْتَفْتِ قَلْبَک(نَفسَک) وَ انْ افْتاک الْمُفتونَ»

«اسْتَفْتِ قَلْبَک وَ انْ افْتاک الْمُفتونَ»: نظر واقع‏بینانه(حقیقت)(نیکی و بدی چیزها) را از قلبت بپرس اگرچه صاحبنظران به خلافش نظر بدهند(هرچه می خواهند بگویند).

پیامبر(ص)در این عبارت بر این نکته انگشت می‏گذارد که اگر انسان جوینده حقیقت باشد و برای کشف حقیقت خود را بی‏طرف و خالص بکند، در این صورت قلب او هرگز به او خیانت نخواهد کرد و او را در مسیر صحیح هدایت خواهد کرد(شهيد مطهری، آشنايي با قرآن(1)، ص75).

رابطه عقل و وحی

قرآن آنجا که از وحی سخن می‏گوید هیچ سخنی از عقل به میان نمی‏آورد بلکه تنها سر و کارش با قلب پیامبر است. معنای این سخن ایناست که قرآن به نیروی عقل و با استدلال عقلانی برای پیامبر حاصل نشده، بلکه این قلب پیغمبر بود که به حالتی رسیده غیرقابل تصور برای ما، و در آن حالت استعداد درک و شهود آن حقایق متعالی را پیدا کرده است. آیات سوره نجم و سوره تکویر کیفیت این ارتباط را تا حدودی بیان می‏کنند.(آشنایی با قرآن(1) شهید مطهری، صص66-67)