معرفی بخش های کتاب مقدس

معرفی بخش های کتاب مقدس:

عهد عتیق مشتمل بر سه بخش اصلی است: بخش نخست، تورات نام دارد که خود شامل پنج کتاب به نامهای پیدایش، خروج، لاویان، اعداد و تثنیه است. یهودیان، آن را همان کتابی می دانند که به حضرت موسی (ع) داده شده است. بخش دوم، نبوئیم، به معنای «پیامبران» است که منظور از آن وحی هایی است که خداوند بر پیامبران بنی اسرائیل، بعد از موسی و قبل از عیسی نازل کرده است. کتابهایی چون کتاب یوشع بن نون، تواریخ، پادشاهان، سموئیل و اشعیا از این دسته است. نبوئیم مشتمل بر 21 کتاب است. بخش سوّم را کتوبیم گویند که به معنای «نوشته ها» است. منظور از آن، نوشته های انبیای بنی اسرائیل است که محتوی پیام های آنها و قوم بنی اسرائیل خطاب به خداوند است، کتابهایی چون مزامیر، جامعه، امثال و غزل غزل ها از این نوع است. کتوبیم مشتمل بر 13 کتاب است. مسیحیان پروتستان، عینا همین کتابها را در عهد عتیقِ خود پذیرفته اند. کاتولیک ها چند کتاب دیگر از کتب پیامبران پیش از حضرت عیسی را که یهودیان آنها را معتبر نمی دانند نیز در عهد عتیق خود آورده اند.

عهد جدید مشتمل بر 27 کتاب است که در اواخر قرن دوم میلادی ازمیان نوشته های مسیحی توسط آباء کلیسا انتخاب شده است. این نوشته ها مشتمل بر چهار نوع است: اوّل، اناجیل که حاوی زندگی نامه و پاره ای از افعال و اقوال حضرت عیسی (ع) است. این اناجیل عبارتند از متی، مرقس، لوقا و یوحنا. بخش دوم مشتمل بر اعمال رسولان است که تنها یک کتاب نوشته لوقا در این بخش انتخاب شده است. بخش سوم را نامه های رسولان گویند که شامل 21 نامه از رسولان حضرت عیسی است که طی آن به مسیحیان عصر خویش پیام داده اند که که بیشتر این نوشته ها مربوط به پولسِ رسول است که بعد از عروج حضرت عیسی به آسمان، به ایشان ایمان آورده است. بخش چهارم، بخش مکاشفه است که در این بخش نیز تنها یک کتاب به نام مکاشفه یوحنا انتخاب شده است. این کتاب دارای ادبیات رمزی است

 

نیل رابینسون کیست؟

 نیل رابینسون (Neal Robinson) پژوهشگر، رئیس بخش مطالعات اسلامى دانشگاه ولز انگلستان و فارغ التحصیل دانشگاه آکسفورد و دانشگاه بیرمنگام و از شاگردان جان هیک. وى پس از مطالعه و تحقیق درباره قرآن به آیین اسلام گروید. رابینسون به زبان هاى عبرى، لاتین، یونانى، فرانسه، آلمانى و عربى مسلط است. از رابینسون چندین کتاب و مقاله در زمینه قرآن کریم و پیامبر اسلام منتشر شده که از جمله آنها کتاب:

Christ in Islam and Christianity: The Representation of Jesus in the Quran and the Classical Muslim Commentaries (Basingstoke: Macmillan, 1991).

است. ترجمه این کتاب تحت عنوان مسیح در اسلام و مسیحیت. از سوى انتشارات سهروردى به زودى منتشر خواهد شد.

ترتیب انبیا و طول عمر آن ها


 

ترتيب الانبياء و اعمارهم



 


 

ادامه نوشته

سياق آيه تبليغ نسبت به قبل و بعد

سياق آيه تبليغ نسبت به قبل و بعد

در مورد آیه تبلیغ و اینکه در سیاق آیات قبل و بعد می­باشد یا خیر دو دیدگاه وجود دارد:

دیدگاه اول: آیه تبلیغ با ماقبل و مابعد کاملاً مرتبط است و همانند آنها در مورد اهل کتاب می­باشد. این قول را برای اولین بار مقاتل بن سليمان (م/ 150 ق) از تابعين، مطرح کرده و مى‏نويسد:

يهوديان، پيامبر خدا صلى اللّه عليه [و آله‏] و سلم را استهزا مى‏كردند و حضرت نسبت به آنان ساكت بود آن گاه خداوند در اين آيه ايشان را واداشت تا موضع گيرى كند ... و تكذيب و استهزا آنان را مانع از تبليغ احكام و صفاتى كه مربوط به يهود است نداند.

پس از وى ابن جرير طبرى(م/ 302 ق)، سمرقندى(م/ 375)، بغوى(م/ 516 ق) همين قول را اختيار كرده‏اند، فخر رازى(م/ 606 ق) نيز ضمن بيان اقوال ديگر در اين زمينه، همين قول را پذيرفته و دليل خود را سياق يا تناسب آيات قبل و بعد با اين آيه مى‏داند.

نقد این دیدگاه:

1) اساسا شأن نزولهايى كه فريقين براى اين آيه ذكر كرده‏اند و ديدگاههاى تفسيرى فريقين و نيز روايات تفسيرى اهل سنت از صحابه و تابعين، جملگى نشان مى‏دهد اين آيه با بحث درباره يهوديان كه پيش از اين آيه و پس از آن آمده، ارتباطى ندارد.

2) ظاهر عبارت مقاتل بن سليمان نشان مى‏دهد ديدگاه وى و همين طور ديگران‏ مانند فخر رازى استنباط تفسيرى است بدون آنكه در اين قول به روايتى از پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلّم و يا صحابه در بيان شأن نزول يا تفسير آيه استناد كنند، از اين رو ديدگاه آنان مورد پذيرش ديگر مفسران قرار نگرفته است.

3) آیه تبلیغ نمی­تواند با قبل و بعد سازگار و در مورد اهل کتاب(یهودیان) باشد زیرا عبارت ... وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ ... نشان مى‏دهد حكمى كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلّم متصدى بيان آن است و مأمور به تبليغ آن شده، امرى مهم است كه بيم خطر بر جان ايشان يا بر پيشرفت دينشان مى‏باشد ولى اوضاع و احوال اهل كتاب در آن روزى كه مأمور به ابلاغ اين دستور بودند يعنى در حجة الوداع و آخرين روزهاى عمر حضرت طورى نبوده كه از ناحيه آنان خطرى متوجه رسول خدا شود تا خداوند بر اساس آن تضمين بر حفظ و حراست پيامبر از خطر دشمن(اهل کتاب) دهد، چون مسئله يهود و نصارى در سال دهم هجرت حل شده بود و قبايل گوناگون يهوديان مانند بنى قريظه، بنى النضير، بنى قينقاع، يهوديان خيبر و سايرين يا تسليم مسلمانان شده‏اند و جزيه مى‏پرداختند و يا ترك وطن كردند. نزول سوره مائده هم در اواخر عمر شريف پيامبر پس از سال دهم هجرى بوده و در آن زمان همه اهل كتاب از قدرت و عظمت مسلمين در گوشه‏اى غنوده بودند، افزون بر آن در اين آيه و پس از آن تكليفى طاقت‏فرسا براى اهل كتاب نبود تا در ابلاغ آن خطرى متوجه رسول خدا شود پس اين آيه در بين آيات قبل و بعد خود در يك سياق نيست و پيامى مستقل ارائه مى‏كند.

4) سیاق قرینه مقامی است و در مقابل روایات قطعی تاب مقاومت ندارد.

دیدگاه دوم: آيه تبلیغ با آيه قبل و آيه بعدى خود هيچ ارتباطى ندار‏د و درباره ابلاغ ولايت امام على(ع) می­باشد؛ مفسران و متكلّمان شيعه در اين قول هم‏داستانند.


ادامه نوشته