شراب در کتب یهود و مسیحیت
عهد عتیق:
- «اي پسرم، عاقل باش و به سخنانم گوش فرا ده. در راه راست گام بردار 20 و با آدمهاي ميگسار و شكمپرست معاشرت نكن»(عهد عتیق، کتاب امثال سلیمان، باب 23، فراز 19-20)
- «مصيبت و بدبختي گريبانگير چه كسي ميشود؟آن كيست كه دايم نزاع به پا ميكند و مينالد، بيجهت زخمي ميشود و چشمانش تـار ميگـردد؟ 30 كسي كه دايم شراب ميخورد و بدنبال ميگساري ميرود. 31 پس فريفته شراب قرمز نشو كه در پياله به تو چشمك ميزند و سپس به نرمي از گلويت پايين ميرود؛ 32 زيرا در پايان، مثل مار سمي تو را نيش خواهد زد و چون افعي تو را خواهد گزيد. 33 چشمانت چيزهاي عجيب و غريب خواهند ديد و گرفتار وهم و خيال خواهي شد. 34 مانند كسي خواهي بود كه بر سر دكل كشتي كه دستخوش امواج درياست خوابيده باشد. 35 خواهي گفت: «مرا زدند ولي دردي احساس نميكنم. كي به هوش ميآيم تا پيالهاي ديگر بنوشم؟»(عهد عتیق، کتاب امثال سلیمان، باب 23، فراز 29-35)
- «واي بر شما كه صبح زود بلنـد ميشويد و تا نيمه شب به عيش و نوش ميپردازيد. 12 با ساز و شراب محفل خود را گرم ميكنيد، اما به كارهاي خداوند نميانديشيد. 13 بنابراين بخاطر اين نابخردي به سرزمينهاي دور دست تبعيد خواهيد شد»(عهد عتیق، اشعیای نبی، باب 5، فراز 11-13)
- «اما اينك اشخاص مست اورشليم را اداره ميكنند! حتي كاهنان و انبيا نيز مستند؛ شراب ايشان را چنان مست و گيج كرده كه قادر نيستند پيامهاي خدا را دريابند و آنها را به مردم رسانده، آنان را ارشاد كنند. 8 سفرههايشان پر از استفراغ و كثافت است و هيچ جاي پاكيزهاي ديده نميشود.»(عهد عتیق، اشعیای نبی، باب 28، فراز 7-8)
- «مواظب باش شراب و مسكرات ننوشي و چيز حرام و ناپاك نخوري»(عهد قدیم، داوران، باب 13، فراز 4)
- «ميگساري و هوسراني، عقل را از سر قوم من ربوده است»(عهد عتیق، کتاب هوشع نبی، باب 4، فراز 11)
عهد جدید:
- «مگر نمي دانيد كه مردم نادرست از بركات سلطنت خدا بي نصيب خواهند ماند؟ خود را فريب ندهيد! شهوت رانان، بت پرستان و زانيان و آناني كه بدنبال زنان و مردان بدكاره مي افتند، و همينطور دزدان ، طمعكاران ، مشروب خواران و كساني كه به ديگران تهمت مي زنند و يا مال مردم را مي خورند، در دنياي جديدي كه خدا سلطنت مي كند، جايي نخواهند داشت»(عهد جدید، اول قرنتیان، باب 6، فراز 9-10)
- «از مستي بپرهيزيد زيرا مستي انسان را به راه هاي زشت مي كشاند. در عوض از روح خدا پر شويد.»(عهد جدید، افسسیان، باب 5، فراز 18)